بعد تقریبآ ۶ماه میخوام مطلب تازه ای رو واستون پست کنم

دلم میخواد نظرتونو در باره این پست جدیدم بنویسید

لطفآ برای خوندن این پست به ادامه مطلب برین

                                            متشکرم

من اگه خدا بودم ، شهر بم هرگز نمی لرزيد

نيمه شب اون غنچه نوزاد ، از نگاه مرگ نمی ترسيد

من اگه خدا بودم ، مادرای دجله خونين ، نمیمردند

از  فرات سرخ آلوده ، نو عروسا ، ماهي مرده ، نمی خوردند

من اگه خدا بودم ، دخترهای اورشليم و غزه و سيدا

جای حكم تير و نارنجك ، ترانه می نوشتن روی ديوارها

هركسي جای خدا بود

شاهد اين روزگارو اين زمين ظلم ، دست كم معجزه ای می كرد ، برای

بچه های بی كس و بيمار

اگه كفر كلام من

يكی حرفی بگه بهتر

وگرنه بازی واژه ، نمی بازم من كافر

صدای زنگ بير حمی ، سر هر كوچه و برزن

به گريه ميرسه ، از درد ، دل سنگ و دل آهن

اگه ديوار كجی ها رفته بالا تا ثريا

دست معمار خدا مون بود ، خشت اول من و ما

جه عيبی داشت ، اگه فردا جهان بهتر از اين ميشد

خدا ميرفت و يك مادر ، پرستار زمين می شد

عشقبازان،یار اگر اغیار شد،تکلیف چیست؟

گر طبیب ملتی بیمار شد،تکلیف چیست؟

گرگ،خونخوار است و با او،وضع بره روشن است

گر شبان بره ها خونخوار شد،تکلیف چیست؟

کار ما از دست دشمن،رو به دشواری نهاد

گر زدست دوست هم دشوار شد،تکلیف چیست؟

اجنبی گر شد زما بیزار،گو،بیزار باش

گر خودی ما،زما بیزار شد،تکلیف چیست؟

همین چند روز پیش رفتم مغازه همون رفیقم دیدم میگه:

:علی بلوتوثتو روشن کن میخوام یه چیزی بهت بدم:

منم روشنش کردو بازش کردم

یه شعر با این مضمون بود

آه علی،یار پر از خاطره ام

یادت هست؟

روزهای سفر مشهد را؟

و شتابان پی هم تندو سریع،

لحظاتی که به شوق،

لحظاتی که به ذوق،

لحظاتی که از آینده،به ماضی دوختیم،

وه از آن شور و سرور،که به یادش سوختیم،

آه علی،

یار پر از خاطره ام،یادت هست؟

من و تو،

خنده ها،

قهقهه ها،

راستی،شاممان یادت هست؟

جمعمان جور،

 غذامان ناجور،

ای علی کاش دوباره میشد،

کاش دوباره،

ای کاش!!!!!!

لازمه بگم این شعرو خودش گفته

مرتضی کاظمی مجرد(کویر)

به کسی که تمام دنیای منه

سمیرای عزیز

تو صدای آواز بارون                    تپش قلب خاکی

مثل گریه تسکین دردی             مثل یک سوره پاکی

طعم غربت رو لباته                   مثل یک کولی عاشق

راز جنگل تو چشاته                   گونه هات رنگ شقایق

بیتو شمعو گل میمیره              خونه رنگ غم میگیره

تو نذار بمونم تنها                      میدونی دلم میگیره

وسعت قلب تو قد یه دنیاست    خواستنت واسه من مثل یه رویاست

بوی تو بوی بارون بوی یاس       دست من ساقه های التماس

بی تو میمیرن گلای ناز گلدون

می مونن مرغای عاشق زیر بارون

 شعری از دكتر نگار اصغر بيك

آیا میدانید

میخواین میراثی رو که زمین برای

 زمینیان گذاشته ببینین؟

همه مداد رنگي ها مشغول بودند...

به جز مداد سفيد !

هيچ کسي به او کاری نمي داد...!

همه میگفتند: تو به هيچ دردي نمي خوري !!!

يک شب که مداد رنگي ها توي سياهي کاغذگم شده بودند، مداد سفيد تا صبح کار کرد...

ماه کشيد ،

مهتاب کشيد ،

و آنقدر ستاره کشيد که کوچک وکوچک تر شد ...

صبح توي جعبه ي مداد رنگي  دیگر مداد سفیدی نبود !

جاي خالي او با هيچ رنگي پر نشد ...